Powrót do codziennego funkcjonowania po chorobie, urazie lub dłuższym leczeniu na prawdę bardzo często wymaga nie tylko i wyłącznie pracy nad sprawnością fizyczną, niemniej jednak też uwzględnienia zmian, które pojawiają się w życiu społecznym. Wiele ludzi po okresie ograniczonej aktywności musi ponownie odnaleźć się w kontaktach z innymi, organizacji zadań czy samodzielnym wykonywaniu różnorakich czynności. W takich przypadkach znaczenie ma indywidualne podejście, ponieważ potrzeby każdej osoby mogą wyglądać przeciwnie.
Jedni potrzebują wsparcia w powrocie do aktywności zawodowej, inni w odbudowaniu codziennej samodzielności lub przystosowaniu otoczenia do nowych możliwości.
Rehabilitacja społeczna obejmuje działania powiązane z ułatwieniem funkcjonowania osoby w społeczeństwie oraz zwiększeniem jej udziału w życiu codziennym. Nie ogranicza się jedynie do ćwiczeń czy poprawy sprawności ruchowej, ponieważ bierze pod uwagę też aspekty psychiczne, rodzinne i środowiskowe. W praktyce istotne jest rozpoznanie barier, które utrudniają normalne funkcjonowanie, oraz postanowienie sposobności radzenia sobie z nimi. Mogą to być ograniczenia wynikające ze stanu zdrowia, trudności w komunikacji, brak dobrego przystosowania przestrzeni lub zmiana dotychczasowego stylu życia. Proces ten często wymaga czasu i dostosowania kolejnych działań do obowiązującej sytuacji danej osoby.
W ramach różnych form wsparcia zdrowotnego i społecznego funkcjonują również sanatoria i turnusy rehabilitacyjne, które łączą elementy wypoczynku, opieki oraz zaplanowanych działań usprawniających. Ich przebieg może zależeć od rodzaju problemów zdrowotnych, wymagań specjalistów oraz indywidualnych sposobów uczestników. Podczas takich pobytów znaczenie ma nie tylko sama terapia, ale też kontakt z innymi osobami znajdującymi się w podobnej sytuacji. Wspólne doświadczenia mogą wpływać na sposób postrzegania własnych ograniczeń, jednak efekty i odczucia związane z takim pobytem są kwestią indywidualną. Przed wyborem dokładnie sprecyzowanej formy rehabilitacji istotne jest uwzględnienie aktualnego stanu zdrowia oraz wymogów dotyczących aktywności.
Szczególną grupę stanowią osoby wymagające opieki po leczeniu chorób układu krwiotwórczego, dla których sanatoria dla pacjentów hematologicznych mogą być jednym z elementów dalszego postępowania rehabilitacyjnego. W tak zaistniałych okolicznościach uwagę zwraca się na ogólną kondycję organizmu, sposobność wykonywania określonych aktywności a także potrzebę implementacji programu do indywidualnych ograniczeń. Powrót do większej samodzielności po intensywnym leczeniu na prawdę bardzo często przebiega etapami i wymaga uwzględnienia zarówno aspektów medycznych, jak i codziennych wyzwań. Istotne jest także zachowanie ostrożności przy kształtowaniu aktywności oraz branie pod uwagę wymagań wynikających z wcześniejszego leczenia.
Zobacz: zmiany przepisów uzdrowiska.